Corporate governance leek wel een toverwoord. Dankzij nieuwe codes voor bestuur en toezicht zouden grootschalige fraudes tot het verleden gaan behoren. Transparantie en verantwoording zijn de nieuwe kernbegrippen geworden. De complexiteit van organisaties, zowel in bedrijven als bij de overheid, vroeg om strakkere regels en procedures. Uiteraard moesten die worden vastgelegd om iedereen bij de les te houden.
De laatste jaren heeft corporate governance aan glans verloren. De beloftes van strakkere regels en beter toezicht zijn immers niet ingelost. Alle codes en wettelijke procedures hebben schandalen, fraude en het nemen van onverantwoorde risico's niet kunnen voorkomen.
Vele instanties (van politici tot beleidsadviseurs) reageren door nóg strengere regels te bepleiten om de economie beter beheersbaar te maken. De vraag is echter of meer regels nieuwe ontsporingen kunnen voorkomen. Ik denk van niet.
Ik pleit voor een nieuwe benadering van bestuur, toezicht en belanghebbenden. Een die gebaseerd is op verantwoordelijkheid, betrokkenheid en betekenis. Niet regels en procedures moeten de criteria zijn voor bestuurlijk handelen, maar:
- verantwoordelijkheid voor de effecten van eigen acties
- persoonlijke betrokkenheid bij die acties en
- besef van de betekenis die activiteiten voor anderen hebben.
Communicatie is een cruciaal instrument om effectief te functioneren en doelen te bereiken. Het goed uitwisselen van informatie en inzichten vergroot het wederzijds vertrouwen. Dat is in het eigen belang van alle spelers in het proces, want vertrouwen maakt het leven en het bereiken van doelen veel gemakkelijker.
Natuurlijk moeten bestuurders, toezichthouders en stakeholders vooral zelf goed communiceren. Maar zij kunnen er ook wel wat hulp bij gebruiken. Het gaat dan om:
- het begrijpelijk rapporteren over resultaten en strategie
- het enthousiast communiceren met stakeholders
- het inspirerend uiteenzetten van een visie
De aanpak van ComOnBoard is hierop toegesneden